De diepere lagen in de dans
Interview met Jethro – door Daniël Bertina
Als professioneel danser ging Jethro Obadja Rahajaan op zoek naar de diepere lagen in beweging, maar hij ontdekte deze pas echt bij Ecstatic Dance. Met zijn opzwepende en gelaagde sets probeert DJ Jethro dansers zoveel mogelijk úit hun hoofd, en ín hun lijf te krijgen. Donderdag 21 mei draait Jethro bij Ecstatic Dance Culemborg, voor onze driejarige jubileumeditie. Voorafgaand aan de set geeft hij ook een miniworkshop.
Hoe heb jij Ecstatic Dance ontdekt?
Ik werkte al jaren als professioneel danser, voordat ik kennismaakte met Ecstatic Dance. Op mijn dertiende was ik een fanatieke breakdancer, en had daarna een heel breed spectrum aan danstechnieken geleerd. Maar toen ik voor het eerst in Club Lite kwam, ergens in 2015, was dat mind blowing. Ik weet nog dat ik de warming-up zag van Mirjam Martens – ze deed iets met een energiebal doorgeven, en ik voelde me helemaal thuiskomen. Als danser experimenteerde ik al wat langer met oefeningen die dieper gingen dan de standaard dansbewegingen – zo was ik geïnteresseerd in Tai Chi, Chi Kung en meditatie. Altijd op zoek naar de diepere lagen in de dans. Maar dit was de eerste keer dat ik op een dansvloer heel veel mensen tegelijk zoiets zag doen. Voelen, contact maken, puur bewegen zonder vaste moves. Er ging een wereld voor me open.
Zat je er gelijk lekker in?
De warming-up was fantastisch. Maar toen begon de echte dansreis – met DJ Caroline S’Jegers achter de draaitafel. En ik liep helemaal vast. De eerste vijftien minuten kon ik er niks mee. Ik zag iedereen los gaan en vrij bewegen, helemaal in een flow. Maar ik stond aan de grond genageld met mijn rugzak vol techniek en lichaamscontrole. Mijn lijf snapte het gewoon niet. Het vroeg: “Wat is dit voor genre, en welke techniek moet ik nu gebruiken?” Er was een enorm verschil tussen hoe ik me voelde, en hoe vrij de rest van de mensen zich bewogen. Dat gevoel van vrijheid had ik nog niet aangeraakt in mezelf. Het heeft toen echt een tijd geduurd voordat ik een beetje in beweging kwam. De ervaring zat me in de weg. Pas toen ik me realiseerde, dat het er niet perfect uit hoefde te zien – dat de dans niet hoefde te kloppen, toen viel het kwartje pas. Het werd mijn missie om dat helemaal los te durven laten.
“Pas toen ik me realiseerde, dat het er niet perfect uit hoefde te zien – dat de dans niet hoefde te kloppen, toen viel het kwartje pas. Het werd mijn missie om dat helemaal los te durven laten.”
Hoe maakte jij de overstap naar DJ?
Na die eerste kennismaking ben ik er gelijk vol ingedoken, en ik danste twee keer per week bij Club Lite. Daar ontmoette ik Edwin Wiesehahn en DJ Kannakee van Odessa Amsterdam. Zij zochten iemand die in Odessa de openingsceremonie kon gaan leiden. Eigenlijk hetzelfde wat Tom Goldhand en Mirjam Martens deden bij Club Lite: mensen op weg helpen, om op een dansreis te gaan. Daar hoorde muziek bij, voor de inloop en de warming-up. Zo ontstond een hele dikke playlist. In vier jaar tijd kwamen er steeds meer mensen naar me toe, die om nummers uit dit lijst vroegen, en me aanmoedigden om zelf eens te gaan draaien. Maar dat leek me niks. Ik moest denken aan de breakdancescene, waar DJ’s altijd met van die enorme platenbakken rondzeulden. Daar moest ik niet aan denken. Ik had wel gezien dat DJ’s in Ecstatic Dance gewoon met een simpele controller werken, maar dan nog had ik het idee dat je voor het draaien allemaal spullen nodig had – en dat ik daar niet mee zou kunnen omgaan. Ik had geen zin in al die techniek. Mijn lijf als danser was genoeg.
Maar toen werd het coronatijd en had ik heel weinig te doen. Ik heb toen een tweedehands controller aangeschaft en ging een beetje oefenen voor de mensen in mijn woongroep, zodat we in de woonkamer konden dansen. Ik heb toen een middagje naast DJ Navid Divana gezeten om de basics te leren. Beatmatchen, puur hoe de knoppen werken, hoe je een track moet inladen. Ik had het zelf al redelijk uitgevogeld, maar een heleboel dingen waren nieuw voor me. Daarna voelde ik me wat zekerder om verder te kunnen experimenteren. Totaal niét met het plan om DJ te worden, ik deed het gewoon voor de lol. Maar Edwin van Odessa kwam erachter. En toen het weer kon, nodigde hij me uit om daar te komen draaien.
Hoe ging je te werk?
Toen ik werd gevraagd voor Odessa brak het zweet me uit. Ik heb de nacht ervoor tot vier uur zitten sleutelen om die hele set tot aan de laatste seconde voor te bereiden. Daarbij gebruikte ik mijn verbeelding – ik stelde me voor, hoe de dansvloer op ieder nummer zou reageren. En gek genoeg, verliep mijn eerste set exact hoe ik me het had voorgesteld. Dat was een vliegende start. Die ervaring nam ik mee, toen ik de tweede keer bij Odessa mocht draaien. Dus ik had mijn set wederom tot in de puntjes voorbereid, maar tot mijn verbazing werkte het toen voor geen meter. Ik moest afwijken van mijn plan, omdat ik zag dat mijn dichtgetimmerde set totaal niet landde, en de dans een hele andere kant op wilde. Vanaf dat moment ben ik steeds meer gaan improviseren, omdat ik beter wilde kunnen inspelen, reageren en aanvoelen.
Ik zat dus heel lang op het spoor van puur improviseren, tot ik twee jaar geleden mijn vriendin Rachi ontmoette, ook een DJ. Zij draait altijd met een grondige voorbereiding. Doordat wij samen zijn gaan draaien – back to back, wilde zij heel graag dat ik dat ook weer ging doen, omdat het op die manier beter zou aansluiten. Door haar ben ik weer de kracht gaan zien van een goede voorbereiding. Het geeft me een gevoel van rust. Natuurlijk kan ik nog steeds afwijken van het plan als de dans daarom vraagt, maar de basis staat. Zo kan ik meer genieten en in contact blijven met de dansers, zonder te hoeven verdwijnen in mijn laptop.
Wat maakt jouw sets uniek?
Wat ik vaak terug hoor van mensen, is dat er meerdere lagen in mijn muziek zitten. Dat de muziek verschillende aanknopingspunten biedt, die uitnodigen tot diverse manieren van dansen: bijvoorbeeld een zware, trage bas in combinatie met een uptempo beat en een sprankelende melodielijn. Zodat er voor iedereen wel iets in zit. Zelfs als de muziek je niet gelijk in beweging brengt, is deze hopelijk interessant genoeg om wel te blijven luisteren.
“Je kunt niet ontkennen dat er tijdelijk iets verandert op zo’n avond, en dat je wordt geconfronteerd met hoe je in het leven staat.”
Wat betekent Ecstatic Dance voor jou?
Ecstatic Dance kan je op allemaal gebieden betekenis geven, in meer of mindere mate. Naast iets sociaals, creatiefs, therapeutisch en puur fysieks, kan Ecstatic Dance ook iets heel spiritueels zijn. Dan wordt het bijna religieus – een ritueel waarin we samenkomen met een hoger doel. Hoe dan ook, je kunt niet ontkennen dat er tijdelijk iets verandert op zo’n avond, en dat je wordt geconfronteerd met hoe je in het leven staat. Hoe je bént met jezelf, en met anderen. Ik zie het als een oefening in aanwezigheid. Ecstatic Dance leert mij hoe ik kan groeien als persoon, en hoe ik mij wil verhouden tot de rest van de wereld. Voor mij is dat een diep spiritueel groeiproces. Na een goede Ecstatic Dance, beweeg ik mij lichter en met meer aandacht door het leven.
Wanneer is voor jou een Ecstatic Dance geslaagd?
Ik maak wel eens de grap, dat dit afhangt van het aantal mensen dat ik aan het huilen heb gemaakt. Maar het hoeft zeker niet alleen een heftig gebeuren te zijn, waarbij iedereen na afloop zwetend en total loss op de vloer ligt. Ik zoek een balans, waarbij ik een breed scala aan gevoelens heb aangeraakt. Een geslaagde Escatic Dance set geeft een diepe voldoening. Dan wordt het duidelijk dat er in de ruimte, in de muziek, en tussen de mensen een synhronicteit is ontstaan. Een moment van harmonieuze vrede.
Volg Jethro op Instagram @jethroobadja
Donderdag 21 mei bestaat Ecstatic Dance Culemborg drie jaar. Voor deze speciale editie in De Gelderlandfabriek geeft Jethro een miniworkshop, voorafgaand aan zijn set. Onze held Hans Jong (beter bekend als ‘Hanspan’ ) sluit de avond af met een handpansessie.